Κοινοποιησεις

Φωτογραφία: Γιώτα Τζότζολη “ΛΕΥΚΑ”

Είμαι πουτάνα μάνα

Είμαι πούστης μάνα

Είμαι μόνος μάνα

Αγάπα με,δέξου με,συγχώρα με.

Κρατάω την ψυχή μου στα χέρια μου και την κοιτάζω,όσο και να προσπαθώ να καταλάβώ τι μου συμβαίνει,όσα ψέμματα και να λέω στους άλλους και στον εαυτό μου,όσο και να αλλάζω πρόσωπα,η ψυχή μου πάντα θα μου ανήκει,θα βρίσκεται μέσα στην αλήθεια μου.

Μάνα,ο έρωτας με μεταμόρφωσε σε ήρωα-εραστή.

Δες με τι όμορφη που είμαι.Είμαι γαμημένα ανίκητη.

Βυζαίνω από το δάχτυλο ζωή,χτυπάω παλαμάκια και κοιτάζω τα αστεράκια που μου είχες πάρει.Αυτά μου έσωσαν τη ζωή.Τα όνειρα που έκανα κοιτάζοντάς τα.

Θυμάμαι.

Σκοτάδι.

Πέφτω στο κενό.

Ξανασηκώνομαι…Η νύχτα με βρίσκει δίπλα στη θαμπή λάμπα μελαγχολικέ μου πότη.Έγινες η αγάπη μου.

Βουλιμία,αγάπες γυμνές,έκφυλες γιορτές με πουτάνες και αδερφές,λαχανιασμένια σώματα που ψάχνουν σωτηρία.

Είμαι γυμνός όσα ρούχα κι αν φοράω,γυμνός μπροστά στους φίλους μου,γυμνός μπροστά σου,γυμνός στον νταβατζή μου.Γυμνή στη γύμνια μου.Γυμνός στα άδεια βλέμματα.

Νάνι νάνι νάνι…

Επιστρέφω στον κόσμο που δεν έχει πρέπει

Νάνι νάνι νάνι…

Αγκάλιασε με,το σώμα μου λαχταρά

Νάνι νάνι νάνι…

Με βιάσαν χωρίς να το έχω καταλάβει

Νάνι νάνι νάνι

Μια σιχαμένη πληγή ανάμεσα στα πόδια μου

Νάνι νάνι νάνι…

Αγάπα με