Κοινοποιησεις

Μετρώ τη μοναξιά στα βήματά σας
όταν απομακρύνεστε σαν Δούρειοι Έλληνες
για να ξανάρθετε οπλισμένοι
με χάρτες και βιβλία
και δικαιώματα εισόδου
στη ζωή μου.

Πόσο φοβάμαι τα ήσυχα βράδια
την ηρεμία
λίγο πριν τη μεγάλη επίθεση
Το πρωί θα γελάσετε με τη γύμνια μου
το πρωί θα ψάχνετε τ’ όνομά μου
θα πολεμάτε να εκπορθήσετε τους αιώνες μου
Εγώ ακίνητος-
βαρύς σαν πέτρα-
θα μετράω την απόσταση
από τη σιωπή
που μου στερείτε κάθε μέρα.

Για έναν θάνατο άδικο
μου ετοιμάσατε
νεκροταφείο με επισκέπτες.