Κοινοποιησεις

 

 

Ό,τι κι αν γίνει μ’ εμάς, το κορμί σου
θα στοιχειώνει το δικό μου — τρυφερός, λεπταίσθητος
ο έρωτάς σου, όπως το ημίκυρτο φυλλαράκι
της νεαρής φτέρης σε δάση
που μόλις έλουσε ο ήλιος. Οι ταξιδεμένοι σου, γενναιόδωροι μηροί
που ανάμεσά τους το δικό μου πρόσωπο έλιωσε και χύθηκε —
η αθωότητα και η σοφία του τόπου που η γλώσσα μου ανακάλυψε εκεί —
ο ζωντανός, αχόρταγος χορός κάθε θηλής σου μες στο στόμα μου —
το άγγισμά σου, σταθερό και προστατευτικό που με
ψαχούλευε, η δυνατή σου γλώσσα και τα ντελικάτα δάχτυλα
που έφτασαν εκεί όπου εγώ για χρόνια σε περίμενα
στη ρόδινη υγρή σπηλιά μου — ό,τι κι αν γίνει, αυτό ήταν.

.
(Μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου)