Κοινοποιησεις

Πιάστηκε με μικροποσότητα έρωτα.
Θεωρήθηκε απλός χρήστης.

Κανείς δε σκέφτηκε να ψάξει την καρδιά της.

Και  να που τώρα κυκλοφορεί επικίνδυνα ελεύθερη αρνούμενη
να λερώσει τις φλέβες της με οποιοδήποτε υποκατάστατο.

Κάποιες νύχτες  η σκιά της -με το σκοτάδι συνένοχο-
γλιστρά  σε ανομολόγητα μονοπάτια.

Είναι εκείνη που λαμπιρίζουν τα μάτια της
ή αλλιώς
που φορά κόκκινα.

Cover: by Helmut Newton

 

Προηγούμενο άρθρο«Η Ελευθερία οδηγεί το λαό» | Viral photo
Επόμενο άρθροΤὰ Κουνούπια Εἶναι Ἀλγόριθμοι ποὺ Πετοῦν
ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΔΥΛΗ
Ζω σε μια πόλη με θάλασσα, κατάγομαι από μια πόλη με λίμνη. Παντού νερό… Εγώ όμως δηλώνω της γης επειδή δεν μπορώ να δηλώσω αερικό. Γράφω συνέχεια ακόμα κι όταν δεν κρατώ στυλό, ακόμα κι όταν μου λείπει το χαρτί εγώ γράφω. Καταγράφω είναι μάλλον η σωστή λέξη. Επίμονα, επίπονα καταγράφω συναισθήματα: Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρώ. Έκρυψα σε ένα βιβλίο τις πρώτες καταγραφές, για να μην τις χάσω. Πλυμένα Λάβαρα και γω υπογράφοντας συγγραφέας του, ταυτόχρονα υποσχέθηκα να συνεχίσω -χωρίς στυλό χωρίς χαρτί- να ψάχνω συναισθήματα : Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρω. Πιστεύω στον καλύτερο μας εαυτό όμως δε με ξαφνιάζει και ο χειρότερος. Ονειροβατώ με ρεαλιστικό τρόπο κι έτσι στριμώχνω μια δική μου ανεπίσημη πραγματικότητα μέσα στην άλλη. Την επίσημη. Αγαπώ τις αυθόρμητες πράξεις, απεχθάνομαι τις σκόπιμες απραξίες. Θυμάμαι το χθες, περιμένω το αύριο, ζω το τώρα.