Κοινοποιησεις

 

Είναι ο έρωτας
Τα σπασμένα πτερύγια
Σε μια θάλασσα
Ρηξικέλευθη
Για τα γυμνά
Όνειρα
Πού δεν σου μίλησα

Είναι ο έρωτας
Τα ολόλευκα άνθη
Ένα ultramarine
Των σεντονιών σου
Να ξυπνάμε
Και να κοιτάμε
Τα αστέρια
Να λάμπουν
Στον πρωινό ουρανό

Είναι ο έρωτας
Όσα βλέπω μέσα από
Τα μάτια σου
Όσα ακούω στις λέξεις σου
Χωρίς να λέγονται ποτέ
Όταν υπάρχεις
Επειδή υπάρχεις
Σε ένα σύμπαν αέναο
Έστω σε ψευδαίσθηση
Δική μου

Είναι ο έρωτας
Τα χρόνια
Πού δεν ζήσαμε

Προηγούμενο άρθροΜαραγκός Ορφέας | Ιπτάμενοι Δίσκοι
Επόμενο άρθροLedio Capuni | Αν νιώθεις
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΟΥΣΣΑΚΗΣ
O Βαγγέλης Ρουσσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ακριτική Κάρπαθο. Η παντοτινή επαφή του με την θάλασσα γέννησε μέσα του έναν αθεράπευτο έρωτα για το υγρό στοιχείο, σε κάθε του μορφή. Όπως τα νιόκοπα αισθήματα που κυλούν μέσα σε ψυχές,, σε κάθε μικρή και μεγάλη έκφανση ζωής. Αυτά αναζητά, αυτά προσπαθεί να παρατηρήσει και να σκιαγραφήσει, μέσα από την αβάσταχτη ελαφρότητα των λέξεων. Μια καθόλου ανώδυνη, καθόλου αναίμακτη, συνεχή ιχνογραφία των ζωών που ζουν και δεν ζουν οι άνθρωποι. Οι ζωές που ζει ο ίδιος αναπνέουν στον κόσμο, οι περισσότερες, μέσα από τις αυτές τις λέξεις. Άλλωστε, ας μη λησμονηθεί, πως έγραψε για πρώτη φορά, όταν κατάλαβε το ανεκπλήρωτο που τον έθρεψε.