8½ | Federico Fellini

Κοινοποιησεις

Το 8½ του Φελίνι θεωρείται από τις σπουδαιότερες ταινίες στην ιστορία του σινεμά και από τις σημαντικότερες, αν όχι η κορυφαία στιγμή της φελινικής δημιουργικής τέχνης.
Πρόκειται για την ιστορία ενός σκηνοθέτη κινηματογράφου που με ειλικρίνεια αντιμετωπίζει την κρίση που διανύει, ως άνδρας και ως δημιουργός.
Σε αυτό το αστικό «σουρεαλιστικό ντελίριο» ο Φελίνι ξεγυμνώνει τις δυσκολίες και αποκαλύπτει το φόβο του να μην απογοητεύσει τις προσδοκίες, ομολογεί την αδυναμία του να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς με φαντάσματα, μνήμες και πρόσωπα, κυρίως όμως να κατορθώσει να εντάξει το παρελθόν σε πλαίσιο αρμονικής συμβίωσης με το παρόν.

Ο σκηνοθέτης Γκουίντο Σνάπορατζ, που διχάζεται ανάμεσα στην αστή σύζυγο και την αισθησιακή ερωμένη, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τη ζωή του μέσα από σύμβολα φανταστικά, σουρεαλιστικά, μέσα από λυρικές στιγμές και υποκειμενικά πλάνα σε μια ακολουθία από φλας μπακ και μέρη ονειρικά, από εφιάλτες που καταλήγουν σε αδιέξοδους δρόμους, από όνειρα μεγαλομανή που περιέχουν όλες τις γυναίκες της ζωής του σε μια επιθυμία εξαγνισμού και φυγής…
Αντιφάσεις και αμφιβολίες, μνήμες ακατέργαστες και συμβιωτικές, το τσίρκο και ο κλόουν Πόλιντορ, η καθολική του «παιδεία», οι τεράστιες γυναικείες φιγούρες που παραλύουν την παιδική του ανάσα και η φιγούρα του κινηματογραφικού κριτικού, ως φωνή της συνείδησης που επανέρχεται και που ο Φελίνι χρησιμοποιεί για να διαπομπεύσει την κριτική της Αριστεράς που θα τον ήθελε αποφασιστικά στοιχισμένο πίσω από μαρξιστικές θέσεις…

Με σκηνές άλλοτε ποιητικές, άλλοτε εφιαλτικές, άλλοτε ονειρικές κι άλλοτε χιουμοριστικές (φτάνει ν’ αναφέρω τις σκηνές με τους ασθενείς να περιφέρονται σαν υπνωτισμένοι στα ιαματικά λουτρά, εκείνες του σκηνοθέτη στο χαρέμι που προσπαθεί να «εξημερώσει» τις γυναίκες του ή εκείνες με μια παχύσαρκη Σαρακίνα να χορεύει στην παραλία μπροστά σε μια ομάδα σεξουαλικά πεινασμένων εφήβων), ο Φελίνι φτιάχνει μια από τις πιο ώριμες ταινίες του, ελεγειακό σχόλιο πάνω στον αιώνα που πέρασε.

Μια ανεπανάληπτη ταινία, στην ατμόσφαιρα της οποίας συμβάλλει τόσο η θαυμάσια μουσική του Νίνο Ρότα όσο και η εμπνευσμένη μαυρόασπρη φωτογραφία του Τζιάνι ντι Βενάντζο.

Μαγεία χωρίς… έλεος

σκηνοθεσία Φεντερίκο Φελίνι
με τους: Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, Ανούκ Αιμέ, Κλαούντια Καρντινάλε, Σάντρα Μίλο, Μπάρμπαρα Στιλ