Κοινοποιησεις
Το σάλιο της γλώσσας στα χείλη μου
θαυματουργό υγρό,
αγνός χυμός
απλωνόταν και μοσχοβολούσε,
ενώ συγχρόνως εμείς
επεξεργαζόμασταν και αποθηκεύαμε δεδομένα –
φωτογραφίες συναισθημάτων.
Δίπλα το μισό κρεβάτι περίσσευε, στο πλάτος φυσικά.

.
(Φωτογραφία: Χρήστος Διαμάντης)

Προηγούμενο άρθροΓια όσους δεν έζησαν αυτή τη νύχτα
Επόμενο άρθροΜαργαρίτα Κακουλίδου | Άτιτλο
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.