Κοινοποιησεις
Κοιτάζω τη λίμνη,
ψάχνοντας για ένα σύννεφο
να καθρεφτίζεται,
για να αφήσω πάνω του τις σκέψεις μου,
να σε σχηματίσουν στο νερό
και να συμφιλιωθούμε με την ιδέα πως τέτοια φαινόμενα θα έχουμε συχνά – πυκνά.
Το δειλινό
κατακρημνίζονται οι μορφές μας στο νερό,
κάνουν μερικούς κύκλους και χάνονται
κι ο ουρανός πάλι ψάχνει να μας βρει.
Προηγούμενο άρθροΑναστασία Πελεκάνου | 12ος Όροφος
Επόμενο άρθροΣύλβια Πλαθ | “Άοπλη”
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.