Κοινοποιησεις

Λιγότερο από το λίγο, μου αρκεί
Λίγη ανάσα, ένα δοχείο θάλασσα
Για να σε ζωγραφίσω κόσμε
Μια σταγόνα είναι το υπονοούμενο που χρειάζομαι
Όταν βουρκώνουν τα όνειρα μας
Αρκεί μια λέξη, και την χρειάζεσαι αυτήν την λέξη
Που φωτογραφίζει μέσα στο απόλυτο κενό τον εαυτό σου
Μια στιγμή πριν αλλάξεις
Και απομείνει όρθιο μόνο ότι θυμάσαι
Λίγα πράγματα
Σχεδόν ο αριθμός της θλίψης
Κάποια μυρωδιά στον αέρα του δωματίου σου
Με περιμένει όχι για να την συνηθίσω
Αλλά από εκεί για να αρχίσω
Κάτι, εκεί.