Κοινοποιησεις

Κρατῶ στὴν παλάμη τo μυαλό μου
Ἐντός του ὑποφώσκουν ὁ κόσμος κι ὁ βίος μου:

…βρίσκομαι ἀποκλεισμένος στὴ “Μεγάλη Βρετάνια”
Στήν γύψινη κορνίζα τῆς ὀροφῆς,
κουρνιάζουν ἀγγελούδια με γούνινα μάτια
Στο πλακόστρωτο ἕρπει ὁ παραπληγικὸς  Σόϊμπλε
Ῥάμφη τοῦ τρυποῦν ἀπὸ μέσα το πρόσωπο 
Τὰ ὄρνεα ἐντός του,  τοῦ καταβροχθίζουν τοὺς ὀφθαλμοὺς 
Διακοπὴ ῥεύματος…
Βυθίζω τὰ χέρια στὸ σῶμα τῆς μαγείρισσας
Τῆς ἀναδεύω με λαγνεία τα σπλάγχνα
Χώνει τα δάκτυλά της, ἀγγίζει την καρδιά μου 
«Δὲν μ’ ἀγαπᾶς» διαπιστώνει, «να με γαμήσης θέλεις…»

Κλειδώνω τη φαιὰ οὐσία τοῦ μυαλοῦ μου σ’ ἕνα συρτάρι
Το ἄδειο μου κρανίο,
εἶναι τὸ πανδοχεῖο τῶν ἀνέμων..